ACA
Autoclub Altena vzw - Story
Board
Stuur ons jou verhaal en wij publiceren
het.
WAAROM ?
Ja, Waarom ? Dit jaar werd al de derde
3 Provinciën Classic gereden, en ik
stond pas voor de eerste keer aan de start.
De vorige keren had ik telkens wat anders
te doen (zoals bijvoorbeeld geen verlof
op het werk) zodat het er maar niet van
kwam om deze samenwerking tussen OCMB en
MG Club Limburg eens te rijden. Dit jaar
moest en zou het er van komen, na de vele
positieve berichten die ik over de vorige
edities gehoord had.
Toch moest ik nog een tijdje op zoek om
een slachtoffer te vinden dat met mij aan
de start wou komen. Ik moest zelfs tot in
het verre Den Haag gaan zoeken. De sukkelaar
mocht dus al vroeg uit zijn bed om op tijd
in Schaffen te staan. Gelukkig stond daar
ons ontbijt al klaar. Het eerste deel vertrok
met bol-pijl om daarna een puntenrit te
gaan rijden. In het routeboek trachtte men
om de opdracht van de puntenrit te verduidelijken
met de tekst : “De punten dienen rechts
benaderd te worden maw u rijdt de punten
links voorbij”. Blijkbaar had deze
verduidelijking niet het gewenste effect,
want we kwamen nogal wat auto’s tegen
in de omgekeerde richting. Misschien dat
men hier het VAS reglement wat zou kunnen
aanpassen zodat de inrichters zich niet
genoodzaakt voelen om nog een verduidelijking
te geven, bijv. Tijdens het rijden van de
puntenrit, dient het punt dat je op dat
moment wil berijden steeds aan de rechterkant
van je wagen te liggen.
Een nieuwe bol-pijl route bracht ons naar
een blokkaderit met twee blokkades in verwerkt.
In de nevenroute van de tweede blokkade
moest men een stukje van de ingetekende
lijn opnemen. Maar dit stukje maakte ook
deel uit van een lus in de ingetekende lijn.
Hierdoor moest men natuurlijk eerst bekijken
hoe men deze lus in de ingetekende lijn
moest berijden alvorens men de richting
van de nevenroute volledig kon uittekenen.
Men moest ook uitkijken voor een pleintje,
dat in de ingetekende lijn langs de ene
zijde moest gebruikt worden en in de nevenroute
langs de andere zijde.
We hadden echter een straatje in een flauwe
bocht over het hoofd gezien, en voor we
de juiste draad terug konden oppakken was
er natuurlijk al heel wat tijd verloren
gegaan. Door de tijd te snel te willen inhalen
maakte we nog eens een fout juist voor een
bemande stempelcontrole wat ons nog eens
een foute controle er bij opleverde, en
we nog eens een stuk dienden terug te rijden
om de goede oplossing te halen wat dan weer
extra tijdverlies betekende.
De route die we volgden bevatte wel enkele
trajecten die ik nog ken uit lang vervlogen
tijden, toen in de streek rond Tessenderlo
nog de rally van Looi werd gereden. Deze
rally maakte gebruik van de prachtige onverharde
wegen uit de streek, en nu konden we ook
over deze onverharde wegen rijden die heel
goed berijdbaar zijn. De route voerde ons
zo terug naar de startplaats in Schaffen,
waar ons broodje lag te wachten. De Altena
leden waren blijkbaar slecht wakker geworden
vandaag, Meeusen An en François waren
best op dreef met een 16e plaats, voor Van
der Zalm-Cami. Wat verder volgde dan Polfliet
en Aertgeerts die beiden een piloot van
een andere club hadden. Govaert-Meurs en
Beer-De Schepper sloten het Altena rijtje
af.
Deel twee bracht ons naar de Breugelhut
in Geel, een rustig gelegen taverne met
mooi terras boven de vijver. In dit deel
vonden we terug een afwisseling tussen bol-pijl
en kaarten. In de kaarten gaf het omrijden
voor een blokkade de fotograaf de kans om
telkens verschillende foto’s te maken
van de deelnemers. Deze foto’s zijn
trouwens terug te vinden op de site www.vas.be
onder de rubriek foto’s en dan naar
rittensport kijken (waar er trouwens ook
foto’s op staan van de Vlaamse Classic
en Cabrio Tour van dit jaar, bedankt mannen).
Dit deel leek de Altena leden beter te
bevallen. Fons en mezelf kwamen er foutloos
door. An en François hadden ook maar
één foutje gemaakt en David-John
zat hen op de hielen. Het resultaat van
Willy en Ingrid, Jos en Karl en Dave mocht
ook nog best gezien worden.
Deel 3 bracht ons terug naar de finish
in Schaffen. In de pijlenrit waren de hoekjes
aan het begin van de pijlen soms heel klein
getekend, waardoor men goed moest opletten
waar men met de pijl begon. Wat verder kreeg
men een stuk blinde lijn te rijden. Sommige
teams die normaal recreatie rijden, vonden
dit minder gepast in deze rit. Persoonlijk
denk ik dat het voor iedereen te rijden
was, omdat op vele plaatsen toch een klein
stukje van de andere wegen op de kruispunten
was bijgetekend. De uitslag van dit deel
geeft trouwens ok aan dat er heel weinig
fouten gemaakt werden in dit deel.
In de eindrangschikking betaalden Van der
Zalm-Cami een zware tol voor het niet zien
van dat ene zijstraatje in het eerste deel,
want in plaats van een mogelijke 2e plaats
werd het nu een 9e plaats. Meeusen-Meeusen
eindigden kort achter hen op de 12e plaats.
Polfliet werd 19e, Aertgeerts 23e, Govaert-Meurs
24e en Beer-De Schepper 26e. In de verschillende
klassen konden onze teams het beter doen.
Van der Zalm-Cami haalden het bij de Youngtimers
en werden 3e in de sportklasse. In de recreatieklasse
reden Meeusen-Meeusen onbedreigd naar de
overwinning.
En zo kom ik terug bij WAAROM ? Na de positieve
commentaren van de eerste en tweede editie
moest en zou ik zelf ervaren hoe deze rit
in mekaar zat. En ik kan me alleen maar
aansluiten bij de commentaren van de andere
Altena-teams : een rit die goed in mekaar
zit, een goed routeboek heeft en dat alles
combineert met een prachtige streek om in
te rijden. Ze hebben daar al een licht heuvelend
traject, doorkruist door licht slingerende
wegen, en de meeste onverharde wegen zijn
prachtig om te rijden. Dus waarom komen
in deze (en zo zijn er nog een paar andere)
slechts 30 teams aan de start ? Het is niet
zo dat de rally Omloop van Vlaanderen en
de 24 Uren van Zolder op circuit zo een
massa teams verhinderen. De inrichter stelt
dat hij liever 30 tevreden teams heeft dan
60 teams waaronder dan teams die toch nooit
tevreden zijn, en daar heeft hij natuurlijk
gelijk in als hij het financieel plaatje
rond krijgt tenminste.
Afsluiten zou ik willen doen met de ondertussen
legendarische woorden van Frits (die hij
nochtans dit keer niet gebruikt heeft) :
“ De afwezigen hadden ongelijk ! “
En daar ben ik het dit keer volledig mee
eens.
D.C.
--------------------------------------------------------------------------------
Ypres 24 Hours Retro.
Het eerste persbericht over deze wedstrijd
was nog niet droog of het gonsde al van
de geruchten in heel België. De rally
die in de streek van Ieper gereden wordt
in de maand juni is wereldberoemd omdat
er al zoveel internationale piloten hun
tanden op stuk gebeten hebben. Nu kon iedereen
die een oudere auto bezit ook in deze streek
gaan rijden, dank zij deze wedstrijd die
verreden werd volgens het principe van de
VAS classics. Velen hoopten dan ook de sfeer
van de grote 24 Uren van Ieper terug te
vinden.
Bij de eerste documenten die vrijgegeven
werden, werd de Lancia uitgesloten van deelname.
De deelnemende wagen moest ingeschreven
zijn voor 1/1/1992. Hierdoor vielen we juist
naast de boot. In latere documenten werd
gesproken dat de wagen gebouwd moest zijn
voor 1/1/1992 en dat was juist voldoende
om ons op de deelnemerslijst van de youngtimers
te krijgen. Als piloot was Patrick Holemans
onmiddellijk bereid om mee op zoek te gaan
naar de speciale sfeer op de Ieperse wegen.
Vrijdagavond stond er een proloog op het
programma voor de teams die al aanwezig
waren. Als opwarmer werd op de markt van
Ieper gestart temidden van een massa kijklustigen.
Sfeer was er dus genoeg en alle 114 deelnemers
voelden zich dan ook wat speciaal toen ze
één voor één
van start mochten gaan en de Ieperse wegen
“by night” mochten ontdekken.
De route werd aangeduid door een ingetekende
lijn, met duidelijke kaarten. De route was
heel vlot te rijden, en in die streek zijn
de nachten nog pikdonker. Halverwege startte
een RT met bol-pijl opdrachten. Normaal
wordt dan op een onbekende plaats je tijd
opgenomen en daar moet je proberen om tot
op de seconde juist de gemiddelde snelheid
gereden te hebben. Alleen week men daar
hier blijkbaar van af, omdat de finish van
de RT ook de finish van dat gedeelte was,
en alle tijden werden afgerond tot op de
minuut.
Hierna volgde een fraai avondmaal en werden
de eerste indrukken met de andere teams
overlopen. De route werd goed bevonden,
maar was voor sommigen wel wat te eenvoudig
maar zo kon iedereen ze wel goed volgen.
Wij hadden met 2 punten een 7e plaats weten
te bemachtigen, onder andere dank zijn het
afronden tot op de volle minuut van de regelmatigheidstest.
Zaterdagmorgen werd er gestart op de markt
in Poperinge. Weer waren er heel wat kijklustigen,
en als de foto’s nog moesten ontwikkeld
en afgedrukt worden zoals vroeger, er zouden
heel wat fotografen rijk van geworden zijn.
De route was opgebouwd zoals in het vrijdaggedeelte.
Halverwege de zaterdag kwamen we op het
Camso speedway circuit in Warneton. De deelnemers
mochten per 10 wagens op het circuit een
aantal rondjes draaien. Sommigen werden
hierdoor wel wat verleid en overschatten
hun stuurmanskunsten met blikschade tot
gevolg. Het hele gebeuren rond het Camso
circuit nam wel heel wat tijd in beslag,
en volgde ook al niet te lang na een middagstop.
Men hoorde dan ook regelmatig de opmerking
dat men liever een langere route had gereden
langs Ieperse wegen dan hier over het circuit
te rijden.
Het principe van de RT’s werd behouden.
Dat hield in dat men eigenlijk aan zijn
RT moest beginnen op het moment dat men
de zone moest binnenrijden. Dit zorgde natuurlijk
voor onrust bij de deelnemers, temeer omdat
dit werk door 1 team van baanposten diende
gedaan te worden terwijl dit in andere wedstrijden
altijd door twee teams gedaan wordt. Soms
viel het einde van een RT ook samen met
het begin van een volgend traject. Deze
baanposten konden dit werk natuurlijk niet
aan.
Zondag stond er nog een traject van een
ruime halve dag op ons te wachten. Het principe
van de rit bleef hetzelfde : mooie wegen,
een route die voor iedereen goed te rijden
was. De aankomst was terug op de grote markt
in Ieper waarna een afsluitend diner met
prijsuitreiking voorzien was.
Als we terugblikken, kunnen we stellen
dat niet al onze verwachtingen zijn ingelost.
De route was goed in elkaar gestoken en
we kregen verschillende van de beroemde
klassementsproeven van de echte Ieper rally
voor de wielen geschoven. Het was wel ongelooflijk
hoeveel volk er ook aan de kant van de weg
naar de deelnemers stond te kijken. Hoe
iedereen wist waar en wanneer er gereden
werd, is ons nog steeds een raadsel. Het
waren er geen tientallen, maar zeker honderdtallen,
en meestal moedigden ze de deelnemers dan
nog aan om sneller te rijden ook.
Voor een eerste keer was de moeilijkheidsgraad
bewust heel laag gehouden, maar die zou
bij een volgende editie misschien best toch
een beetje hoger gelegd worden. Met de kaarten
kan men dit zonder problemen doen, en teams
die het niet zien, kunnen toch zonder problemen
verder. De plaatsing van de controleborden
kan ook nog verbeterd worden, want hierover
werden wel enkele discussies gevoerd met
de inrichters. Soms werden ze gezet bij
het verlaten van een startplaats of tussenstop.
Hierdoor was daar veel volk, en de borden
waren dan zo slecht opgesteld dat je ze
makkelijk kon missen. Ook na enkele bemande
controleposten stonden ze niet ideaal opgesteld.
En dan ook nog het gebruik van de RT’s.
Nu waren sommige nogal lang, als men het
deed zoals het hoorde waren er trajecten
bij die meer dan een uur duurden. Doordat
velen merkten dat de finish toch steeds
op het einde van iedere sector lag, werd
er door velen dan ook niet naar gereden,
waardoor het doel van deze RT’s glansrijk
werd gemist. Daarbij kwam ook nog het afronden
naar de volle minuut, waardoor heel veel
ex-aequo’s te noteren vielen.
De baanposten die de start of finish van
een RT moesten doen, kregen opmerkingen
te horen van sommige deelnemers. Ik begrijp
het wel, maar deze mensen staan daar om
ons voor ons plezier te laten rijden. Ga
er van uit dat deze mensen de opdracht uitvoeren
die ze van de inrichters gekregen hebben.
Je kan hen een vraag stellen, maar laat
het daarbij want ze weten toch niet meer
dan nodig is. Ik ben al blij dat deze mensen
hun dag willen besteden op de ritten zodat
wij ons hobby kunnen beoefenen.
Als eindconclusie kunnen we stellen dat
het niet slecht was, maar met wat aandacht
voor enkele punten er zoveel meer uit te
halen valt. Als de inrichters hier wat rekening
mee houden, zal de 2e editie die zal doorgaan
van 10 tem 12 oktober 2008 veel meer in
de smaak vallen waardoor er uitzicht blijft
op nog meer edities. Als de tweede editie
volgens dit stramien blijft voortwerken
zullen er snel heel veel teams afhaken,
als dit nu al niet het geval zal zijn in
2008, want het niet al te goedkoop deelnametarief
speelt dan ook niet in hun voordeel.
Danny Cami.
Bedrijfsprofiel
Autoclub Altena is een vereniging zonder
winstoogmerk.
Maatschappelijke zetel 2550 Kontich, Koningin
Astridlaan 32.
Identificatienummer Belgische Staatsblad
van 12 December 1989 / Nr 17350/89 - ondernemingsnummer
0.441.300.213
|
